Intranet | ค้นหาบุคลากร | อีเมล |

มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์มีการดำเนินการตามระบบและกลไกการประกันคุณภาพภายในมาอย่างต่อเนื่อง โดยปีการศึกษา 2543 ถึงปีการศึกษา 2546 ได้วางระบบประกันคุณภาพการศึกษาภายในเป็นระบบรวมทั้งมหาวิทยาลัย โดยทำงานประสานกับกลไกปกติที่สำนักวิชาและหน่วยงานดำเนินการอยู่แล้ว มีการจัดทำรายงานผลการประกันคุณภาพการศึกษา ซึ่งเป็นเอกสารการประเมินตนเองในภาพรวมระดับมหาวิทยาลัย โดยรายงานผลการดำเนินงานตามปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพการศึกษาภายใน มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ จำนวน 13 ปัจจัย ใช้แนวคิดเชิงระบบที่เน้นภารกิจการจัดการศึกษาเป็นเบื้องต้น ซึ่งสามารถจัดกลุ่มได้เป็น 3 กลุ่มปัจจัย ประกอบด้วย (1) กลุ่มปัจจัยนำเข้า จำแนกเป็น 10 ปัจจัยย่อย คือ ปัจจัยปรัชญา ปณิธาน และแนวทางการจัดการศึกษา ปัจจัยหลักสูตร ปัจจัยคณาจารย์ ปัจจัยนักศึกษา ปัจจัยแหล่งทรัพยากรการเรียนรู้ฯ ปัจจัยห้องปฏิบัติการ ปัจจัยเทคโนโลยีสารสนเทศ ปัจจัยอาคารสถานที่และสภาพแวดล้อม ปัจจัยระบบบริหารและบริการ และปัจจัยนวัตกรรมทางการศึกษา (2) กลุ่มปัจจัยกระบวนการ จำแนกเป็น 2 ปัจจัยย่อย คือ ปัจจัยการเรียนการสอน และ ปัจจัยกิจกรรมนักศึกษา และ (3) กลุ่มปัจจัยผลผลิต มีเพียง 1 ปัจจัยย่อย คือ ปัจจัยผลผลิต นอกจากนี้ในแต่ละปีก็มีกระบวนการตรวจสอบและประเมินคุณภาพการศึกษาภายในทุกปีการศึกษามาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งผลที่ได้สะท้อนให้เห็นภาพการดำเนินงานของมหาวิทยาลัย และในภาพของกลุ่มสาขาวิชา/หลักสูตร ตามปัจจัยและตัวชี้วัดที่ส่งผลต่อคุณภาพการศึกษาภายใน

ต่อมาในปีการศึกษา 2547 มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ได้มีปรับปรุงระบบการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน ซึ่งสภาวิชาการมีมติเห็นชอบเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2549 โดยสรุปสาระสำคัญได้ดังนี้
1) มีการจัดตั้งคณะกรรมการที่เกี่ยวข้องกับการประกันคุณภาพการศึกษา ซึ่งประกอบด้วย คณะกรรมการชุดต่างๆ ดังนี้
1.1) คณะกรรมการประกันคุณภาพการศึกษา ระดับมหาวิทยาลัย โดยทำหน้าที่ กำหนดแนวทาง วางระบบและกลไกการประกันคุณภาพการศึกษาของมหาวิทยาลัย กำหนดมาตรฐาน หลักเกณฑ์และวิธีการควบคุมคุณภาพ (Quality Control) การตรวจสอบคุณภาพ (Quality Auditing) และการประเมินคุณภาพ (Quality Assessment) พิจารณาตรวจสอบรายงานประจำปีเพื่อการประกันคุณภาพการศึกษาของมหาวิทยาลัย จัดให้มีการเผยแพร่ระบบคุณภาพการศึกษาของมหาวิทยาลัย รวมถึงการปฏิบัติงานอื่นที่เกี่ยวกับการประกันคุณภาพการศึกษาตามที่สภามหาวิทยาลัย สภาวิชาการ หรืออธิการบดีมอบหมาย
1.2) คณะกรรมการประกันคุณภาพการศึกษา ระดับหน่วยงาน (สำนักวิชา ศูนย์ สถาบัน ส่วน โครงการ และหน่วย) โดยทำหน้าที่ พัฒนาระบบการประกันคุณภาพการศึกษาของสำนักวิชา/หน่วยงาน ให้สอดคล้องกับนโยบายและปณิธานของมหาวิทยาลัย พัฒนากระบวนการสร้างความเข้าใจ และสร้างจิตสำนึกร่วมกันในการประกันคุณภาพการศึกษา จัดทำรายงานการประกันคุณภาพการศึกษาของหน่วยงานในแต่ละการศึกษา เตรียมความพร้อมเพื่อเข้าสู่ระบบการตรวจสอบและประเมินคุณภาพภายในมหาวิทยาลัย ประสานงานเพื่อเตรียมความพร้อมเพื่อเข้าสู่ระบบการประเมินคุณภาพจากภายนอก รวมถึงการจัดกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการประกันคุณภาพการศึกษาด้านต่างๆ
1.3) คณะกรรมการประเมินคุณภาพการศึกษาภายใน โดยทำหน้าที่ วิเคราะห์ "รายงานประจำปีเพื่อการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน ของหน่วยงาน" ตรวจเยี่ยมหน่วยงานภายในมหาวิทยาลัย ตรวจสอบข้อมูลที่ได้ระบุในรายงาน รวบรวมเพิ่มเติม และวิเคราะห์ข้อมูลที่รวบรวมได้ พรั้อมทั้งจัดทำรายงานและเสนอผลการประเมิน โดยเฉพาะจุดเด่น จุดที่ควรพัฒนา และแนวทางในการพัฒนา

2) กำหนดให้ทุกหน่วยงาน (สำนักวิชา สถาบัน ศูนย์ ส่วน โครงการ และหน่วย) มีส่วนร่วมในการจัดทำรายงานการประเมินตนเอง (Self-Assessment Report,SAR) ภายใต้ชื่อ "รายงานประจำเพื่อการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน" โดยมีรูปแบบและแนวทางการดำเนินงานเดียวกันทุกหน่วยงาน

3) ปรับปรุงองค์ประกอบ ดัชนี และเกณฑ์การประเมินเพื่อการประกันคุณภาพภายใน โดยมีการปรับจากการรายงานผลการดำเนินงานตามปัจจัยและตัวชี้วัดที่ส่งผลคุณภาพการศึกษาภายใน (13 ปัจจัย) มาเป็นการดำเนินงานตามองค์ประกอบ และดัชนี เพื่อให้สอดคล้องกับองค์ประกอบคุณภาพตามที่สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) กำหนด ขณะเดียวกันก็ให้สอดคล้องกับพันธกิจที่ต่างกัน โดยเฉพาะหน่วยงานสนับสนุน (ศูนย์/สถาบัน ส่วน และโครงการ) ซึ่งองค์ประกอบคุณภาพการศึกษาภายในที่ปรับขึ้นใหม่ ในระดับสำนักวิชา ประกอบด้วย 9 องค์ประกอบหลัก ได้แก่
(1) ปรัชญา ปณิธาน วิสัยทัศน์ พันธกิจ วัตถุประสงค์ และแผนงาน
(2) การบริหารหลักสูตรและการเรียนการสอน
(3) กิจกรรมพัฒนานักศึกษา
(4) การวิจัยและงานสร้างสรรค์
(5) การบริการวิชาการแก่สังคม
(6) การทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม
(7) การบริการจัดการ และพัฒนาองค์การ
(8) ศักยภาพด้านการเงินและงบประมาณ และ
(9) ระบบและกลไกประกันคุณภาพ ส่วนในระดับหน่วยงานสนับสนุน (ศูนย์/สถาบัน ส่วน และโครงการ)
ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบหลัก ได้แก่
(1) ปรัชญา ปณิธาน วิสัยทัศน์ พันธกิจ วัตถุประสงค์ และแผนงาน
(2) การบริหารจัดการทั่วไป
(3) การบริหารงานบุคคล
(4) การบริหารจัดการภารกิจหลัก
(5) การเงินและงบประมาณ และ
(6) ระบบและกลไกการประกันคุณภาพ

ซึ่งในแต่ละองค์ประกอบหลักเหล่านี้ทั้งในระดับสำนักวิชาและหน่วยงาน ประกอบด้วยดัชนีย่อยๆ ที่แสดงให้เห็นถึงผลการดำเนินงาน และนำไปสู่การประเมินตนเองตามเกณฑ์การประเมินที่มหาวิทยาลัยกำหนด โดยที่มาของการกำหนดองค์ประกอบ ดัชนี และเกณฑ์การประเมิน มหาวิทยาลัยได้มีการประมวลจากองค์ประกอบ/มาตรฐาน ดัชนี/ตัวบ่งชี้ และเกณฑ์การประเมิน ของหน่วยงาน/องค์กรต่างๆ อาทิเช่น สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (สมศ.) สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (ก.พ.ร.) สำนักงบประมาณ และสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน (มาตรฐานการควบคุมภายใน) รวมถึงเกณฑ์/มาตรฐานของมหาวิทยาลัย ที่ได้ดำเนินการตามปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพการศึกษาภายใน (13 ปัจจัย) เมื่อปีการศึกษา 2543 ถึงปีการศึกษา 2546 เพื่อนำมาเป็นข้อมูลประกอบการกำหนดองค์ประกอบ/มาตรฐาน ดัชนี/ตัวบ่งชี้ และเกณฑ์การประเมิน ทั้งในระดับมหาวิทยาลัย และระดับหน่วยงาน (ศูนย์/สถาบัน ส่วน และโครงการ) เพื่อให้สอดคล้องกับพันธกิจและครอบคลุมปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพครบถ้วน ทั้งปัจจัยนำเข้า ปัจจัยกระบวนการ และปัจจัยผลผลิต พร้อมทั้งได้นำเสนอต่อที่ประชุมต่างๆ ในระดับมหาวิทยาลัย เพื่อพิจารณาและให้ความเห็นชอบ